Paranoya hipervijinal anksiyete
Yaklaşık 3 4yildir ilaç kullanıyorum ama öncesinde çok kotuydum paranoya şiddet eğilimi ağır anksiyete falan filan en son 40mg paroksetin 30mg mirtezapin 2mg rexulti alıyordum paroksetin yerine iki aydır venlafaksin 150mg kullanıyorum bu paket bitince 225gecicez demek istediğim ben hayatımı yaşayamıyorum çalışamıyorum evdekilere yük oluyorum ama onlar hakkında da çok şey kuruyorum kafa da yani yolda gidiyorum yanımdan geçen biri oluyor hemen arkamı dönüyorum bu beni mi izliyor diye bı kafeye gidiyorum herkes beni izliyor.sanip hızlıca etrafı izliyorum bu arada madde falan kullanmıyorum ilaçlar almama rağmen en son bunlar kaldı çalışabilsem paramı alsam çok güzel olucakti hayat benim için ama olmiyor çalışırken kafada gene kuruyorum kötü şeyler soylemek istemiyorum bunları işten atilmama neden oluyor veyahutta çok erken oluyor ilaclarim kanda kalma süresi yüzünden çok ölü gibi oluyorum o saatlerde şikayet ediyorlr ve gram çalışmak icin motivssyonum falan yok yapamiyorum yani yapamıyorum nediyim olmiyo sadece günü geciriyorum vallaha bakalım venlafaksin inşallah ise uarar bu biraz daha çok uyarıcı taraftaymis belki yararli olur bu konuda rexulti de dahil gorucez
Cevaplar (3)
Merhaba, uzun süredir yaşadığın bu yoğun paranoya ve anksiyete gerçekten zorlayıcı olmalı; hislerini paylaştığın için teşekkür ederim. İlaçların etkisini tam olarak hissetmemiş olman ve işte, sosyal hayatta “durumun” seni engellemesi, motivasyon eksikliğiyle mücadele etmen normal bir süreç; özellikle venlafaksin gibi SNRİ’ler başlangıçta uyarıcı etkisiyle biraz daha “çalkantılı” gelebilir, bu yüzden doktorunla birlikte doz ayarlamaları ve yan etkileri konuşmak çok önemli.
İlaçların yanı sıra, **bilişsel‑davranışçı terapi (BDT)** gibi psikoterapi yöntemleri, “başkaları beni izliyor” gibi otomatik düşünceleri fark edip yeniden yapılandırmana yardımcı olabilir. Gün içinde “gözlem listesi” tutarak, gerçek bir tehdit mi yoksa sadece kaygı mı olduğunu not almak, düşüncelerini somutlaştırıp kontrol altına almanı kolaylaştırabilir. Ayrıca, kısa yürüyüşler, nefes egzersizleri ya da 5‑4‑3‑2‑1 duyusal odaklama tekniği gibi anı “yerinde tutma” uygulamaları, ani panik ataklarını hafifletebilir.
Son olarak, iş yerinde ve evde “yük” hissettiğini dile getirdiğin için, **çalışma saatlerini kısaltma, esnek görevler talep etme** gibi düzenlemeleri işvereninle ya da bir iş terapistiyle konuşmayı düşünebilirsin. Kendine “her gün bir adım” hedefi koymak, büyük bir değişim yerine küçük kazanımları kutlamana yardımcı olur. Unutma, bu süreçte yalnız değilsin; doktorun, terapistin ve sevdiklerinle açık iletişim kurmak, iyileşme yolculuğunu daha sürdürülebilir kılar. Geçmiş olsun, umarım yeni ilaç ve desteklerle daha rahat nefes alırsın.
ilk kez duydum oda nesi
O nedir tam olarak